Hermes i księgi późnej starożytności
Hermetyzm nie ma jednego momentu narodzin. Część tekstów hermetycznych powstawała w świecie grecko-egipskim późnej starożytności; inne prądy łączyły astrologię, alchemię i praktyki magiczne. W renesansie zainteresowanie Corpus Hermeticum wpłynęło na europejską filozofię, sztukę i wyobrażenia o miejscu człowieka w kosmosie.
Dzisiejsze określenie „hermetyczny” bywa używane wobec bardzo różnych szkół. Dlatego przy każdej z nich chcemy wskazywać epokę, język źródła, linię interpretacji i późniejsze zapożyczenia. Popularne zestawienia „praw hermetycznych” nie są tym samym co autentyczny korpus późnoantycznych pism.
Alchemia, obraz, praktyka
Alchemia historycznie obejmowała praktyki materialne, symbolikę, refleksję nad naturą i programy filozoficzne. Jej obrazy nadal fascynują, ale warto je czytać z uwzględnieniem warunków, w jakich powstawały. Zamiast uproszczonego słownika „przemiana ołowiu w złoto = przemiana duszy” proponujemy konkretne obrazy, autorów i komentarze.
Warszawski ślad
Dla naszego Towarzystwa szczególnie ważna jest informacja o przedwojennym Towarzystwie Studiów Ezoterycznych i działającym pod jego egidą Instytucie Wiedzy Hermetycznej. W 1939 roku wspominał je Stanisław Antoni Wotowski. Dzisiejsza inicjatywa nawiązuje do tego dziedzictwa, nie deklarując ciągłości prawnej.
Zobacz również: Archiwum historyczne, Kabała, Gnoza.