Pięć warstw każdej publikacji
1. Źródło. Ustalamy autorstwo, tradycję, język, datowanie i konkretną edycję. Jeśli czegoś nie wiemy, mówimy o tym wprost.
2. Kontekst. Pokazujemy epokę, szkołę i ważniejsze spory interpretacyjne. Unikamy traktowania tradycji jako jednorodnych bloków.
3. Przekład. Odróżniamy przekład od parafrazy i literackiej adaptacji. Informujemy o wykorzystywanych językach pośrednich i ograniczeniach warsztatu.
4. Komentarz autorski. Wyjaśniamy, które rozwinięcia należą do współczesnego autora. Nie przypisujemy im statusu starożytnego nauczania.
5. Praktyka i refleksja. Proponujemy pytania lub ćwiczenia odpowiednie do materiału, lecz nie zamieniamy ich w obietnicę skutku, diagnozę ani prognozę.
Metoda Żywego Tekstu
W naszym autorskim podejściu czytelnik przechodzi przez sześć kroków: Źródło → Rozumienie → Rozpoznanie → Decyzja → Praktyka → Powrót. Metoda pomaga wracać od symbolu do własnego doświadczenia i oceniać, jak zmienia się interpretacja. Nie przypisujemy tej struktury wszystkim dawnym szkołom duchowym.
Prawa i wiarygodność
Publikujemy pełne utwory tylko wtedy, gdy mamy do tego prawa albo jasną podstawę korzystania z domeny publicznej. Osobno badamy status prawny przekładu, aparatu krytycznego, współczesnej edycji i ilustracji. Dane bibliograficzne zachowują stabilne identyfikatory, a poprawki są dokumentowane.
Granice praktyki
Tarot, Runy, I Ching i inne systemy symboliczne mogą stanowić punkt wyjścia do refleksji; nie zastępują leczenia, diagnozy medycznej, psychoterapii, porady prawnej ani decyzji finansowych opartych na sprawdzalnych danych. Uczestnicy mają prawo do odmowy ćwiczenia, do prywatności i do własnego zdania.
Szacunek do tradycji żywych
W przypadku Zen, sufizmu, kabały żydowskiej i mistyki chrześcijańskiej nie przedstawiamy własnych opracowań jako autoryzowanego nauczania odpowiednich wspólnot. Gdy to możliwe, korzystamy z konsultacji osób znających język źródłowy i tradycję.
Poznaj więcej: Manifest, Akademia, Biblioteka.