Kontemplacja ma własny język
Mistyka chrześcijańska nie jest jedną, jednolitą metodą. Obejmuje tradycje monastyczne, apofatyczne, biblijne, karmelitańskie, wschodniochrześcijańskie i wiele innych nurtów. Ich wspólną cechą bywa próba opisania doświadczenia modlitwy i spotkania z Bogiem, ale różnią się teologią, językiem i praktyką.
W tej części Biblioteki chcemy czytać teksty w ich religijnym i historycznym kontekście. Nie będą one przedstawiane jedynie jako „techniki świadomości”, które można oderwać od chrześcijaństwa bez utraty znaczenia.
Obłok niewiedzy i lectio divina
Nasze opracowania obejmują Obłok niewiedzy, jego współczesną interpretację praktyczną oraz książkę Lectio divina dla początkujących. Te pozycje pozwalają rozpocząć od dwóch odmiennych, choć powiązanych sposobów lektury i kontemplacji: pracy z tekstem biblijnym oraz modlitwy apofatycznej.
Spotkanie tradycji
Pragniemy prowadzić rozmowy o mistyce chrześcijańskiej również z osobami, które nie identyfikują się z tą tradycją religijną. Warunkiem jest szacunek do jej własnego języka i do osób, które ją praktykują. Porównania z sufizmem, Zen czy kabałą powinny pokazywać zarówno podobne pytania, jak i zasadnicze różnice.