Program: Akademia: Sztuka czytania symboli — Tarot, Runy, I Ching. Lekcja: 3 z 6.
Znaki runiczne są dla współczesnych praktyków pięknym językiem symboli. Ich historia zaczyna się jednak od pisma używanego w społecznościach germańskich. Nazwy, warianty alfabetu i inskrypcje powinny być studiowane we własnym kontekście. Nowoczesny słownik znaczeń wróżebnych należy przedstawiać jako późniejszą tradycję interpretacji, nie jako dokładną rekonstrukcję każdego dawnego użycia znaku.
Wybieramy znak Algiz albo Fehu. Zapisujemy jego formę, funkcję literową i informacje o źródłach. W drugiej kolumnie wpisujemy popularne dzisiejsze przypisania. Następnie sprawdzamy, które z nich mają odniesienie do historycznego materiału, a które są współczesnymi propozycjami. Samo ustalenie braku dowodu nie odbiera symbolowi wartości w dzisiejszej praktyce.
Praktyka: dwie kolumny — epigrafika / interpretacja. Rezultat: własne oznaczenie poziomu pewności informacji.